وبلاگ شاعران جوان قم

اشعار هفته ی یازدهم

آقای علی سعادت شایسته

گفتم نريز مو به سر شانه بارها

سرريز می شود هوس آبشارها

گيسو پريش پشت سرت را نگاه کن

افتاده اند در پی تو جويبارها

تصوير قاب کرده پيراهن تواند

عريان اگر شدند تمام بهارها

من پنجه های غار نشينم که از قديم

عکس تو را کشيده به ديوار غارها

گيرم که دارم از تو به بيراهه ميروم

من زنده ام فقط به همين گير و دارها

دستان چيدن تو به هر شاخه رو کند

ديوانه می شوند تمام انارها

من برکه نيستم که هم آغوش من شوی

حيف است ماه در بغل شوره زارها

می خواستم که سر بگذارم به سينه ات

سنگی شدم به سينه سرد مزارها

................................................................

خانم سعادت مند

من و هراس سقوطم میان جاذبه ها
که راه می روم ازروی تیزی لبه ها
شنیدنی است کشیشی که اعتراف کند
شنیدنی ترازآن اعتراف راهبه ها
مرابه قطب خودت قطب عشق می بردی
مخالف جهت بادهاوعقربه ها
حساب کردم ازاین عشق سودهاببرم
غلط ازآب درآمدولی محاسبه ها
واعتمادبه عشقت نتیجه اش این شد
زنی رهاشده ام درهجوم شائبه ها

.................................................

آقای عباس احمدی

( دو بیتی )

اگر دنبال عشقی من ندارم

که من جز قلبی از آهن ندارم

برو دست از سرم بردار شیرین

که حال بیستون کندن ندارم

.............................................

خانم مهرانه جندقی

عادت به چشمهای سیاهت نمی کنم
اصلا از این به بعد نگاهت نمی کنم
میپرسم از خودم که چرا زجر می کشم
خود را و تورا برای چه راحت نمی کنم
من می روم گلایه نکن از نبود من
می خواهمت ، که غرق گناهت نمی کنم
صد بار توبه کردم و این بار هم نشد
ای فرصت دوباره تباهت نمی کنم
این آخرین شب است که میبینمت عزیز
هرگز از این به بعد نگاهت نمی کنم

..................................................

آقای انصاری

من و بادکنکم

با هم از کودکی بزرگ شده ایم

من روزی از این بالن خواهم افتاد

و او خواهد رفت

............................................

خانم مرتضی نیا

تقصیر من نیست

اگر لخته های خونت

از درز های چمدانم بیرون می زند

امکان دیگری نیست

جهان پر شده از حیواناتی که به جنگ می روند

زنان که به جنگل ها

و مردانی که در گنجه های تاریک

ناخن می جوند

باور کن مکان دیگری نیست

جهان پر شده است

و من تو را خواهم برد

این آخرین اخطار

برای مسافران

آخرین ایستگاه است .

.......................................................

آقای میثم فروتن

(( نباید ))

( باید )

خوب

بود

وقتی این جلبک ها توی دریاچه نبودند

ماهی ها شورش را

در نمی آوردند

( باید )

خوب

نیست

وقتی پولک هامان را

لجن می گیرد

دریاچه ی نمک

هم

جایی برای شنا کردن نیست !

........................................................

آقای محمد رفیعی

می خواهی از تو دل بکنم این عذاب نیست؟

باور منم چگونه که این لحظه خواب نیست؟

گفتی قبول کن که نبودم که نیستم

اما چطور ؟ حرف تو حرف حساب نیست

آخر چگونه چشم ببندم میان روز

با چشم بسته فکر کنم آفتاب نیست

دیگر بگو چه کار کنم باورت شود

چیزی به غیر از عشق در این انتخاب نیست

بودن کنار تو به خدا اوج زندگی است

عمرش اگر چه بیشتر از یک حباب نیست

هر چند این کویر سراسر توهم است

این دست ها قبول کن عشقم ! سراب نیست

در هر پیاله خون دل است اینکه می خورم

این مستی همیشگی ام از شراب نیست

بگذار تا گناه بدانند عشق را

بانو اگر گناه تویی ! جز ثواب نیست

این سیب چیده می شود اولاد آدمم

این لحظه وقت فکر به روز حساب نیست

..........................................................

خانم بزرگ زاده

اعوذ

به بازوان کسی

که پلک هایش را

آیه

بهم میزند

خواب های پریشانم را

چقدر نفس هایم تند تر می شود

وقتی که

تو

از رگ گردن هم به من نزدیک تری !

...................................................

آقای شیخی

به تو غبطه می خورم

ای اسب

با یک بوسه

و تنها با بوسه ای بر پیشانی ات

هم مسیح شدی

بی آنکه مصلوبت کنند

و هم فیلسوف

بی آنکه دیوانه شوی

.........................................

خانم امینی

شیشه از پنجره نمی افتد

هیچ وقت

و می افتم هر روز از چشمانت

می بوسم

پشت دست می کشی به لب هایت

در امتناع ات دار می شوم

به تو فکر می کنم

پوکی استخوان

برای شکستن بهانه ی خوبی است

...................................................

خانم موسوی

یک گربه ی سیاه

پشت چراغ قرمز

ایستاده از ترس

یک گربه ی سیاه

در سایه ی درخت

خمیازه می کشد از گرسنگی

یک گربه ی سیاه

وسط ریل ها

مدتهاست دراز کشیده

..........................................

خانم عبدی

تو هیچ کاری برای من نکردی

جز اینکه

چاقویی که در پهلویم فرو رفته بود را

در بیاوری

بشویی

و بگذاری سر جایش

درست در همان جا

پهلوی راستم .

.............................................

خانم هاشمی

آنقدر در نخ تو بودم
که پاره شدی .
و من...
99 بار
زمین
خوردم
99 بار شکستم
99 بار گم شدم.
نگرد...پیدا نمیکنی
دیگر زیر هیچ میز و صندلی
حتی زیر هیچ فرشی
یک دانه ی شکسته را ...هم !

دنبالم نگرد.

بگذار تا ابد پنهان باشم
در دنیای کوچک خود
پنهان...
در سوراخ آخرین دانه
که هنوز هم
در نخ تو مانده است.

دنبالم نگرد.

.......................................

خانم ملایی

این شهر بزرگ تر از آن است

که کف دستم جا بگیرد

تو را از غربت کوچه ها

پس می گیرم

تو را پیدا خواهم کرد

با جای پایت روی غبار های معلق

بگذار هیچ قاصدکی

خبری از تو نداشته باشد

تو را پیدا خواهم کرد

در بیگانگی یک کف دست

............................................................

زنده یاد نجمه زارع

وقتی دلم به سمت تو مایل نمی‌شود
باید بگویم اسم دلم ، دل نمی‌شود
دیوانه‌ام بخوان که به عقلم نیاورند
دیوانه ‌ی تو است که عاقل نمی‌شود
تکلیف پای عابران چیست؟ آیه‌ای
از آسمان فاصله نازل نمی‌شود
خط می ‌زنم غبار هوا را که بنگرم
آیا کسی زِ پنجره داخل نمی‌شود؟
می‌خواستم رها شوم از عاشقانه‌ها
دیدم که در نگاه تو حاصل نمی‌شود
تا نیستی تمام غزل‌ها معلّق اند
این شعر مدتی‌ست که کامل نمی‌شود

......................................................

مهدی صادقی

نقیضه ای از غزل خانم مرتضی نیا :

باید اقرار کنم نیست توانی دیگر

تا از این خوان نکشانیم به خوانی دیگر ...

باید اقرار کنم نیست قِـرانی دیگر

جـیب هایم شده خالی ز گرانی دیگر

صبح تا ظهر اراجیف به هم می بافم

می روم عصر سر غاز چرانی دیگر

پاچه خواری طلبکار دو ساعت کردم

تا گرفتم من از او باز امانی دیگر

مرغ باغ ملکوته مگر این مرغ گران ؟!

نیست در سفره ی ما سینه و رانی دیگر

چار سالش که به اتمام رسد می دانم

باز هم می آید چرب زبانی دیگر

یک نصیحت به تو (( کروبی )) پنجاه هزار :

این سری ... آخر سر ، خواب نمانی دیگر !

{ مثلث !! }

رستم آمد به اداره ، پی ِ امضا اما

خسته شد در بدنش نیست توانی دیگر ...

گفت با گریه و زاری که چه مقدار دهم

(( تا از این خوان نکشانیم به خوانی دیگر )) !!

کاش ماشین زمان داشتم و می رفتم

من از این عصر حجر سوی زمانی دیگر

{ مثلث }

این جهان رد صلاحیتمان کرد و گذشت

تا ببینم چه شود توی جهانی دیگر

خبر آمد خبری آمده ، این است خبر :

(( انجمن )) رفت از آنجا به مکانی دیگر !

{ و بعد از دیدن مکان انجمن و جای کوچکش :}

کاش می شد که از این قوطی کبریت حقیر

انجمن زود رود جا و مکانی دیگر !

......................................................................

در پایان چند شعر طنز از آقای سعید سلیمان پور ارومی 36 ساله

متولد و ساکن ارومیه ملقب به : (( بوالفضول الشعرا ))

در حال و هوای پوست مدرن ! :

تـــــو تلپ مــــن تلپ ته کافــه ، عطـــــــــر یک بوسه در جوارح من

تق تق ضربه ای به درب موال، اِهه(1)...تو- بعد لحظه ای – اِهه...من!

-مرگ بر موش! -مرگ موش کجاست؟ منم آن موشکی که می مرگم

گربه بی شورت می دود سویم(۲) ، و یکی قهقهه..هه هه.... هه هه من!

خلط شیرین مبحث سینه ، («سینه» را صاف می کند دختر)

-این تویی اکسپکتورانت(۳) غزل؟

... و چنین می شوی تو واله من!

گاوِ خر چشمِ خوک گوش منم(۴) ، هندوی بی کلاس، آدم باش!

(...که شدم له به زیر سُمهایم ،گند زد بــاز لاشه ی له من!)

باز هم روی برج میلادم ، دست در دست مرگ می رقصم

می زنی داد: پر بزن یابو!، پاسخ من،سه نقطه...] خر خودتی!]

تو تلپ من تلپ به گوش به گوش ، گوشوار تـو از لبم آویخت

آخرین لحظه گوشی ات نالید، جان بدر بردی از سوانح من!

..............................................................................

(1): سرفه ي تحذير!- با صوت طبيعي ادا شود

(۲):در روياهاي مرد مرده هميشه بچه گربه اي به سويش

مي دويد و از او دور مي شد"

جي.اف.هالوسکي

(۳): Expectorant

(۴):اقتباسي آزاد از مصرع:

"جوجه خره، گاو منه..."

برنامه ی نود :

شب شده فوتبالياش خواب ندارن

کاري بـــــا آفتاب و مهتاب ندارن

واسه انتظار ديگـــــــه تاب ندارن

ميگن اين برنامه ها صاب ندارن؟

"عادل" امشب واسه چي دير اومده؟

بچه هـــــا! موقــــــع پخش نوده

بحثـــــاي داوري غوغــا مي کنه

"فنايي" فيلمـــو تماشا مي کنه

بازيکن خطاشـــو حاشا مي کنه

اسلوموشن اونــو رسوا مي کنه

-اين کجاش تکله ، پسر جان ، لگده